Początkowo do identyfikacji ludzi używano tylko imion. Wraz ze wzrostem ludności i rozwoju stosunków społecznych powstała przy identyfikacji osób w obrocie prawnym potrzeba stosowania obok imienia dodatkowych określeń sytuujących jego nosiciela w danym miejscu, mówiących o jego relacjach rodzinnych, o jego zajęciach, charakteryzujących go przy pomocy epitetów, metafor, metonimii. Z tych określeń wyłoniły się w długim okresie od średniowiecza do nowożytności nasze nazwiska.